Pokazywanie postów oznaczonych etykietą 2014. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą 2014. Pokaż wszystkie posty

29 grudnia 2014

Podsumowanie 2014 roku

To nie będzie podsumowanie najlepszych książek, które ukazały się w 2014 roku, a książek, które w tym roku przeczytałam i uznałam za najlepsze. Na początek reportaże. Miejsce pierwsze  i drugie nieprzypadkowe, reszta w dowolnej kolejności. 

1. Beksińscy. Portret podwójny. Magdalena Grzebałkowska - za całokształt. Za temat, za jego podanie, za pióro i za dogrzebanie się do tak wielu istotnych faktów. Za to, że przykuwa do fotela na długie wieczory i nie pozwala o sobie zapomnieć. Bez wątpienia najlepsza książka, jaką przeczytałam w tym roku. 

2. W oblężeniu. Życie pod ostrzałem na sarajewskiej ulicy. Barbara Demick - również za całokształt. Za interesująco i rzetelnie podany temat. Za świetny styl i za to, że swoją uwagę skupia na losach zwykłego człowieka. 

3. Długi film o miłości. Powrót na Broad Peak. Jacek Hugo-Bader - za sentyment i za niepowtarzalny styl. Za wyjątkowo trudny i emocjonalny temat. 

4. Ostatni świadkowie. Utwory solowe na głos dziecięcy. Swietłana Aleksijewicz - bo mam do tej Pani słabość. Za to, że jej książki zawsze uwierają, bolą, zapadają w pamięć. 

5. Pestki winorośli i trzy jabłka. Reportaże z podróży po Gruzji i Armenii. Marcin Sawicki - bo lektura tej książki była ogromną przyjemnością, podróżą sentymentalną w znane miejsca, bo Pan Marcin opowiada tak, że chce się spakować i jechać. Mądrze i ciepło napisany reportaż.

Wśród kryminałów na uwagę zasługują:

- Arnaldur Indridason za postać Erlendura Sveinsona i za mroczny klimat, który tworzy w swoich kryminałach. Szczególnie przypadła mi do gustu część trzecia serii W bagnie i to ją przede wszystkim polecam.

- Ciemne sekrety duetu Michael Hjorth - Hans Rosenfeldt za wciągającą i wartką akcję oraz bardzo ciekawą galerię postaci, z której na największą uwagę zasługuje Sebastian Bergman. Niestety kolejne części nie utrzymały tempa.

- Niechciani Yrsa Sigurdardottir, bo najzwyczajniej w świecie ją lubię i lubię klimat grozy i napięcia, który tworzy w swoich książkach. Niechciani to może nie najwyższa półka, ale Yrsa wciąż jest tu w dobrej formie.

- Hakan Nesser za postać inspektora Barbarottiego, za swój specyficzny styl, za mieszanie gatunków i za trzymanie w napięciu, choć niby nic się nie dzieje. Na szczególną uwagę z całej serii zasługuje część piąta i ostatnia Rzeźniczka z Małej Birmy

- Dobra dziewczyna. Morderstwa na Ostermalmie Lars Bill Lundholm, bo to całkiem udany debiut, a pierwsza część zapowiada całkiem niezła serię z godnym uwagi bohaterem Axelem Hake

Jeśli chodzi o powieści żadna z tegorocznych nowości nie ujęła mnie jakoś specjalnie. Na uwagę w tym wąskim gronie zasługuje jednak Jeffrey Eugenides i jego Przekleństwa niewinności za styl i niesamowity senno-leniwo letni klimat powieści, z pozoru tak niewspółgrający z podjętym tematem. Klasa sama w sobie.