Ciało się rozkłada; kości pozostają. Ciało zapomina i wybacza dawne
urazy; kość może się zagoić, ale zawsze pamięta: upadek z dzieciństwa, bijatykę
w barze, uderzenie rękojeścią pistoletu w skroń, ostrze wbite między żebra.
Kości zatrzymują takie chwile, utrwalają je i pokazują każdemu, kto ma dość
wiedzy i doświadczenia, by dojrzeć to bogactwo danych, by usłyszeć cichy szept
zmarłych.
Ten cichy szept zmarłych
doskonale słyszy Bill Bass – antropolog sądowy i założyciel tzw. „Trupiej
Farmy”, czyli Antropologicznego Ośrodka Badawczego Uniwersytetu Tennessee, w
którym prowadzone są badania rozkładu zwłok. Brzmi makabrycznie, ale cel
szczytny – dzięki tym badaniom udało się rozwiązać wiele kryminalnych zagadek,
ustalić tożsamość bezimiennych dotąd ofiar i namierzyć sprawców przeróżnych
zbrodni (choć czasem tym „namierzonym” udawało się uniknąć kary). Bill Bass z
kości czyta jak z nut, choć i jemu, mimo wieloletniego doświadczenia i ogromu
zgromadzonej wiedzy, trafiają się nuty fałszywe.






