Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Syria. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Syria. Pokaż wszystkie posty

7 maja 2017

Wszystkie wojny Lary - Wojciech Jagielski

Wszystkie wojny Lary to literatura faktu, ale czyta się ją bardziej jak powieść. Rozmyte ramy czasowe, bohaterowie bez nazwisk, fabularyzacja – to wszystko sprawia, że reportaż Wojciecha Jagielskiego zyskuje uniwersalny wymiar, choć nie trudno się domyślić, o jakich konkretnie wydarzeniach opowiada bohaterka tego reportażu.


Lara to Czeczenka, mieszkająca w Dolinie Pankisi na pograniczu gruzińsko-czeczeńskim. Z reporterem spotykają się w gruzińskim McDonaldzie – miejscu, które nie pasuje ani do Lary, ani do opowiadanej przez nią historii. Tu, przy kubku kawy, niespiesznie opowiada ona o swoim życiu naznaczonym lękiem i stratą, o wojnie, przed którą chciała ustrzec swoich synów, a która sama zapukała do jej drzwi, o stracie tych, których wydała na świat.

9 kwietnia 2017

Tamtego ranka, kiedy po nas przyszli. Depesze z Syrii - Janine Di Giovanni

Kiedy piszę ten tekst, wojna w Syrii nadal trwa. Jak dotąd kosztowała życie blisko trzystu tysięcy Syryjczyków. „Księga zgonów” wciąż jest otwarta.


To ostatnie linijki książki Tamtego ranka, kiedy do nas przyszli. Depesze z Syrii, które Janine Di Giovanni napisała w marcu 2015 roku. Jeśli ponad dwa lata temu, autorka taką liczbą zabitych w tej wojnie Syryjczyków zakończyła książkę, jaką liczbą zakończyłaby ją teraz? „Księga zgonów” wciąż jest otwarta, a sądząc po ostatnich doniesieniach medialnych, nic nie zapowiada, żeby w najbliższym czasie została zamknięta. Wojna trwa w najlepsze, śmierć zbiera kolejne żniwa, Di Giovanni mogłaby do swojej książki dopisać nowe rozdziały. Niestety.

15 stycznia 2015

Kontener - Wojciech Tochman & Katarzyna Boni

Lubię czytać Tochmana (tu w duecie z Katarzyną Boni), bo tak bezlitośnie obnaża ciemną stronę świata, bo tak bezpardonowo wdziera się z nią w moją szarą rzeczywistość, bo wali nią po oczach tak, że czytając czuję się niekomfortowo. I bardzo dobrze. I tak ma być. I taki jest właśnie Kontener. Maksimum treści w tak niewielkim formacie.


Tochman zawsze wybiera tematy, o których wolałoby się pomilczeć, nie wiedzieć, zapomnieć, a najlepiej zignorować. Nie inaczej jest tym razem. Reporterski duet za cel obrał sobie Jordanię, za temat życie uchodźców z Syrii w obozach. Z targanego wojną kraju uciekają miliony ludzi – kobiet, mężczyzn, dzieci. Zostawiają wszystko. Cały dobytek. Całe swoje dotychczasowe życie. By zacząć je tu, w obozie, na nowo. Tylko, że ucieczka okazuje się tymczasowym rozwiązaniem, tak samo jak tymczasowe staje się ich życie.