Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Liao Yiwu. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Liao Yiwu. Pokaż wszystkie posty

18 stycznia 2017

Za jeden wiersz. Cztery lata w chińskim więzieniu - Liao Yiwu

Można nie być jakoś specjalnie zaangażowanym politycznie, ale pod wpływem chwili, nagłego uniesienia, napisać wiersz. Wykrzyczeć w tym wierszu swoje emocje, podzielić się z innymi tym, co się stało. Potem może ten wiersz zostać uznany za antykomunistyczny, dysydencki, antyreżimowy, a jego autor może trafić za kratki na cztery lata. Brzmiałby to absurdalnie, gdyby nie było prawdą. Za wiersz pod tytułem Masakra, napisany tuż po wydarzeniach na Placu Tiananmen, Liao Yiwu – poeta, dotąd wiodący raczej beztroski tryb życia – trafia do chińskiego więzienia na cztery długie lata i poznaje chiński system penitencjarny od podszewki.


Za jeden wiersz. Cztery lata w chińskim więzieniu to relacja z tego okresu. Liao Yiwu bardzo dokładnie i szczegółowo opisuje to, co zobaczył i czego doświadczył przez ten czas. Z tego punktu widzenia ta książka to cenne źródło informacji o tym, co działo się w latach dziewięćdziesiątych za murami chińskiego więzienia. Autor opisuje spartańskie warunki w celach, urągające ludzkiej godności – kilkunastu mężczyzn pozbawionych jakiejkolwiek intymności, ściśniętych na niewielkiej przestrzeni, bez dostępu do bieżącej wody, śpiących na podłodze, korzystających wiadra na odchody zamiast toalety. Przedstawia hierarchię więzienną, relacje pomiędzy poszczególnymi więźniami wynikające z zajmowanych przez nich pozycji, inicjację jaką przechodził nowy więzień. Nie szczędzi czytelnikowi opisów wysublimowanych tortur zadawanych przez służbę więzienną, jak i przez samych więźniów w stosunku do innych skazanych. To wszystko składa się na przerażający obraz, w którym życie ludzkie znaczy tyle co nic, a na karę śmierci skazuje się za niemal drobiazg. Za jeden wiersz to świadectwo tego, jak nisko może upaść człowiek i jak szybko w więziennej rzeczywistości naznaczonej monotonią traci się godność, człowieczeństwo i szacunek do samego siebie. Odizolowani od świata, torturowani, traktowani w nieludzki sposób ludzie szybko zmieniają się w zwierzęta. Historia opisana przez Liao Yiwu ma też szerszy kontekst – to nie tylko relacja z pobytu w więzieniu – to także portret ówczesnych Chin, prowadzonej przez to państwo polityki, poniżania i upodlenia jednostki ludzkiej, także w konsekwencji rozpad więzi międzyludzkich i rodzinnych.

2 września 2014

Prowadzący umarłych. Opowieści prawdziwe. Chiny z perspektywy nizin społecznych - Liao Yiwu



Prowadzący umarłych to druga lektura, która pojechała ze mną na wakacje. Klucz był prosty – biorę to, co zbyt długo leży na półce i czeka. Coś lekkiego (Zastygłe życie) i coś poważniejszego dla równowagi. Wybór padł na Liao Yiwu, który w przeciwieństwie do Karin Wahlberg, był towarzyszem męczącym, trudnym i ze zdecydowanie nie wakacyjnym tematem. 

  
Prowadzący umarłych to zbiór 28 wywiadów z przedstawicielami najniższych warstw chińskiego społeczeństwa – hieną cmentarną, kierownikiem szaletu publicznego, lunatykiem, handlarzem ludźmi, czy wyznawczynią Falun Gong. Część swoich rozmówców Liao Yiwu poznał podczas czteroletniej odsiadki w więzieniu, po tym jak rząd uznał jego poemat napisany pod wpływem wydarzeń na Placu Tian’anmen za antykomunistyczny. Zresztą losy autora są równie ciekawe jak historie jego rozmówców.