Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Indie. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Indie. Pokaż wszystkie posty

6 stycznia 2015

Indie. Miliony zbuntowanych - V.S.Naipaul

Rok leżała na półce. I już to powinno dać mi do myślenia. Zawsze na końcu w kolejce do czytania. Żadnej chemii. Nic. Popełniłam błąd. To nie jest lektura dla mnie.


Indie. Miliony zbuntowanych to opasłe tomisko, po brzegi wypełnione natłokiem przeróżnych informacji dotyczących przemian zachodzących w Indiach na przestrzeni kilkudziesięciu lat. Przedział  czasowy obejmuje lata od 1962 roku po lata 90’ XX wieku. Autor opisuje przemiany gospodarcze, które zaszły w tym czasie; przemiany społeczne, zwłaszcza te dotyczące religii i kastowości – odchodzenie od starych tradycji, próby dostosowywania wiary do współczesnego świata, sytuację muzułmanów żyjących w Indiach. Są też wątki dotyczące polityki, rozwoju ruchu komunistycznego, ale także te bardziej przyziemne, czyli rozwój kobiecej prasy w Indiach, czy tradycja oglądania przyszłej żony i aranżowane małżeństwa. Podróżując po kraju, autor dociera zarówno do wielkich metropolii takich jak Bombaj, Madras, czy Kalkuta, jak i do mniejszych miejscowości. Wszędzie spotyka ludzi, którym oddaje głos – bo to oni opowiadają o swoich doświadczeniach, opisują zachodzące zmiany ze swojej perspektywy, na przykładzie własnych doświadczeń.

7 maja 2014

Zawsze piękne. Życie, śmierć i nadzieja w slumsach Bombaju - Katherine Boo

Nie trzeba całego świata, lepsze są nasze Indie,
Jesteśmy słowikami, a one rajskim ogrodem[…]

To fragment patriotycznej pieśni, napisanej przez indyjskiego poetę Ikbara. My jednak wraz z Katherine Boo, autorką książki Zawsze piękne, na pewno nie trafimy do rajskiego ogrodu – za to w sam środek syfu, smrodu i ubóstwa. Witajcie w Annawadi! - bombajskiej dzielnicy biedy, gdzie na ziemiach należących do Krajowego Zarządu Lotnisk w Indiach koczuje trzy tysiące osób, gnieżdżących się w trzystu trzydziestu pięciu chatach lub na ich dachach. Sypiące się, prowizoryczne, sklecone z byle czego chatki, otoczone są przez pnące się wysoko, luksusowe hotele. Slumsy od przepychu i bogactwa dzieli tylko wysoki mur, na którym wisi reklama „zawsze pięknych” włoskich kafelek.



To tu, pośród tej nędzy żyją bohaterowie książki m.in. Abul, nastolatek utrzymujący swą liczną rodzinę z sortowania śmieci; Kalu, drobny złodziejaszek z talentem do parodiowania innych; Mandżu, ambitna dziewczyna pragnąca zdobyć wyższe wykształcenie, marząca o wyrwaniu się z otaczającej ją beznadziei; czy Asza, jej matka, idąca po trupach do celu, którym jest kariera polityczna. Każde z nich ma swoje troski, problemy, zmartwienia. Każdy z nich na swój sposób walczy z szarą codziennością i każdy z nich ma inny pomysł na to, jak otworzyć sobie drzwi do choć ciut lepszego świata. Wszystkie ich wysiłki idą jednak na marne, bo nie tak łatwo jest wydostać się ze slumsów i odbić się od dna.