Pokazywanie postów oznaczonych etykietą literatura faktu. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą literatura faktu. Pokaż wszystkie posty

23 sierpnia 2017

Człowiek o 24 twarzach - Daniel Keyes

Arthur – Anglik, inteligentny i niewzruszony, ma 22 lata, mówi z brytyjskim akcentem. Ragen – Jugosłowianin, lat 23, akcent wschodniosłowiański, silny, zna się na broni, nie odróżnia kolorów. Danny ma lat 14 i boi się ludzi, zwłaszcza mężczyzn, ośmioletni David jest wrażliwy i bierze na siebie całe cierpienie, a trzynastoletni Christopher gra na harmonijce. Christiene ma 3 latka i jeszcze niewiele rozumie, ale jest bystra i lubi rysować. Adalana ma 19 lat, jest mocno wycofana, nieśmiała i samotna, pisze wiersze, jest lesbijką. To tylko część z 24 osobowości, które zamieszkały w głowie Billego Milligana, przejmując kontrolę nad jego umysłem i życiem. Każda z nich miała różne potrzeby, różne talenty, różne plany na przyszłość, różne ilorazy inteligencji. Dzieliła je wiara, seksualność, nałogi, wiek, pochodzenie. Każda z tych osobowości kradła czas Billego Milligana. Prawdziwy Billy został uśpiony po nieudanej próbie samobójczej. Pogrążony w nieświadomości przeżył tak ładnych parę lat.


Brzmi niewiarygodnie? A jednak to prawda. Daniel Keyes wziął na warsztat prawdziwą historię i podjął się próby odtworzenia biografii człowieka, który cierpiał na osobowość wieloraką i został uznany za najcięższy przypadek rozszczepienia osobowości w dziejach. Billy Milligan dla jednych stał się zagadką, dla innych genialnym aktorem i oszustem, dla wielu wyzwaniem. Podzielił amerykańskie środowisko psychologów, psychoterapeutów i sędziów. Książką Człowiek o 24 twarzach Daniel Keyes nie tylko przybliża jego losy, ale odkrywa także przed czytelnikiem jak niesamowitym i niezbadanym narzędziem jest ludzki umysł. Autor pomaga zrozumieć, co może dziać się z człowiekiem chorym na osobowość wieloraką, co może doprowadzić do rozszczepienia osobowości, przybliża mieszkające w jego głowie postaci i próbuje wyjaśnić, w jaki sposób przejmują nad nim kontrolę i jakie zadania mają do wykonania.

8 lutego 2016

Ciemność - Héctor Tobar

Tę książkę czyta się jak dobrą sensację. Z tą tylko różnicą, że ta historia zdarzyła się naprawdę.


Nie ma chyba osoby, która nie słyszałaby o losach 33 chilijskich górników uwięzionych 69 dni pod ziemią, na głębokości 700 metrów w warunkach, o których mówiąc „trudne” i tak wyrazimy się nazbyt delikatnie. Informacja o katastrofie w kopalni San Jose, położonej niedaleko Copapió obiegła cały świat. Media, i nie tylko one, żyły tą historią. Na żywo transmitowano próby dotarcia do górników, rozpacz ich rodzin zgromadzonych na terenie kopalni, aż wreszcie cud, który wydarzył się po 17 dniach – udało się wykonać niewielkich rozmiarów odwiert i nawiązać kontakt z zasypanymi. Od tego momentu rozpoczęło się istne medialne szaleństwo, a górnicy żyli w blasku fleszy nie tylko do momentu akcji ratowniczej i ich wydobycia na powierzchnię, ale jeszcze długo, długo potem. Jaki jest więc sens wracać do historii niemal sprzed sześciu lat, o której już chyba wszystko, co tylko można było, zostało powiedziane?

22 stycznia 2016

Egipt: haram halal - Piotr Ibrahim Kalwas

Postanowiłam pozostać w klimatach egipskich i sprawdzić, co do powiedzenia na temat tego kraju ma polski reporter i jak to się ma do spostrzeżeń pół-egipskiej dziennikarki (patrz: Seks i cytadela. Życie intymne w arabskim świecie przemian). Byłam ciekawa, czy te spojrzenia będą  podobne, czy będą się zupełnie rozjeżdżać.


Piotr Ibrahim Kalwas w 2000 roku przeszedł na islam i od kilku ładnych lat wraz ze swoją rodziną mieszka w egipskiej Aleksandrii. Egipt kocha, a jednocześnie go nienawidzi. I to wyraźnie czuć w jego tekstach, w których wyznania miłości mieszają się z niechęcią i obrzydzeniem. Raz czytamy o ulicach śmierdzących moczem, zasypanych śmieciami i rozkładającymi się odpadkami, a za chwilę delektujemy się opisami niezwykłych smaków kuchni egipskiej. Taka jest cała książka – Egipt: haram halal to wyznanie miłości, trudnej miłości do tego pełnego sprzeczności, irracjonalnego, niezrozumiałego kraju.

15 stycznia 2016

Podsumowanie 2015 roku

Miałam nie robić podsumowania, bo nie mogłam się zdecydować. Tych dobrych, wartych uwagi książek było w tym roku naprawdę sporo. Po trzech podejściach jestem jednak ostatecznie zdecydowana. Przez sito przeszły tylko te książki, które naprawdę zrobiły na mnie wrażenie - tematem, stylem, które mnie poruszyły, zachwyciły, zapadły w pamięć. Crème de la crème. I tak jakoś wyszło, że są to same reportaże :)

Każda książka jest podlinkowana do wcześniej napisanego tekstu - jeśli chcecie sprawdzić, dlaczego znalazła się w tym zestawieniu, wystarczy jeden klik :)

A zatem...oto moje subiektywne TOP 10 (w kolejności czytania)

Mała zagłada. Anna Janko

1945. Wojna i pokój. Magdalena Grzebałkowska

Najlepsze buty na świecie. Michał Olszewski 

Zakopać maszynę do pisania. Carmen Bugan

13 pięter. Filip Springer

Pani Stefa. Magdalena Kicińska

Jeden z nas. Asne Seierstad

Obwód głowy. Włodzimierz Nowak

Belfast. 99 ścian pokoju. Aleksandra Łojek

Białystok. Biała siła, czarna pamięć. Marcin Kącki 

Zdaję  sobie sprawę, że tych dobrych książkek było w tym roku znacznie więcej, nie wszystkie jednak zdążyłam przeczytać. Niemniej jednak wszystkie wymienione powyżej są naprawdę godne uwagi. Jeśli nie czytaliście - nadrabiajcie zaległości, jako i ja będę nadrabiać ;) 

Tyle w temacie :)