Pokazywanie postów oznaczonych etykietą 2017. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą 2017. Pokaż wszystkie posty

28 grudnia 2017

Podsumowanie 2017 roku

Tegoroczne podsumowanie wielkim powodem do dumy nie jest. Na 66 przeczytanych książek, aż 20 nie doczekało się żadnego wpisu. I nie tylko dlatego, że były to książki złe – czasem zwyczajnie wena nie dopisywała, a czasem po prostu doba była za krótka w stosunku do nagromadzonych obowiązków. Chciałabym obiecać poprawę, ale nie będę rzucać słów na wiatr. Będę natomiast robić wszystko, by blog wciąż istniał, mimo mniejszej częstotliwości wpisów.

W tym roku liczba tych najlepszych będzie zatem niewielka – wybieram tylko spośród tych, które opisałam i które zostały wydane w 2017 roku. Oto one w kolejności czytania:

Brunatna kołysanka. Historie uprowadzonych dzieci.  Anna Malinowska - bo historie osób o złamanych życiorysach, którym wojna namieszała w biografii, zwyczajnie i tak po ludzku poruszają. 

Porwane. Boko Haram i terror w sercu Afryki. Wolfgang Bauer - historie kobiet, które zostały porwane i którym po wielu miesiącach życia z Boko Haram udało się uciec. Poruszająca książka o przemocy, która w mniemaniu Europejczyków i Amerykanów, dzieje się gdzieś w dalekiej i nie dotyczącej nas rzeczywistości. 

Tamtego ranka, kiedy po nas przyszli. Depesze z Syrii. Janine Di Giovanni  - przejmująca i przerażająca książka o wojnie w Syrii i jej konsekwencjach. Mocna i gorzka lektura, która wiele mówi o ludziach i międzynarodowej polityce. 

Wszyscy ludzie Kremla. Tajne życie dworu Władimira Putina. Michaił Zygar - o kuluarach rosyjskiej polityki i sekretach Kremla w sposób bardzo przystępny i dobrze podany. Świetna lektura, którą czyta się niemal jak sensację. Dobre źródło wiedzy o współczesnej Rosji. 

Wszystkie dzieci Louisa. Kamil Bałuk  - ze względu na średnio interesujący mnie temat, miałam nie czytać, ale po kilku zaledwie zdaniach zmieniłam zdanie. Za świetnie pióro, udany debiut i naprawdę pasjonującą książkę. 

1947. Świat zaczyna się teraz. Elisabeth Åsbrink - koło tej autorki nie umiem przejść obojętnie i choć trochę zaskoczyła mnie ta książka formą, to długo nie mogłam o niej zapomnieć. Mądra i zmuszająca do refleksji lektura, choć nieco trudna w odbiorze. 

Zdaję sobie sprawę, że tych dobrych książek było w tym roku więcej, nie po wszystkie jednak sięgnęłam. Niestety doba ma tylko 24 godziny, a nie samym czytaniem człowiek żyje. Przyjdzie czas, że nadrobię zaległości, a przynajmniej tak sobie wmawiam 😉

Tak oto kończę ten rok, mając nadzieję, że kolejny będzie tylko lepszy. Czego im Wam z całego serca życzę 😊