Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wydawnictwo Literackie. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Wydawnictwo Literackie. Pokaż wszystkie posty

9 grudnia 2018

Wyspa - Sigríður Hagalín Björnsdóttir


Co mogłoby się stać, gdyby któregoś dnia Islandia straciła kontakt z całym światem? Taką alternatywną wersję wydarzeń kreuje Sigríður Hagalín Björnsdóttir w swojej debiutanckiej książce Wyspa. Przyczyną odcięcia od świata staje się niewyjaśniona awaria, w wyniku której przestaje działać internet, linie telefoniczne realizują tylko rozmowy krajowe, łączność z jednostkami lotniczymi i morskimi zostaje przerwana. Z początku niewinnie wyglądająca sytuacja szybko przeradza się w ogólnopaństwowy kryzys, który potęguje nieobecność prezydenta i premiera w kraju. W stabilnie dotychczas funkcjonujące państwo wkrada się chaos i bezprawie, które powodują upadek norm społecznych i rozpad relacji międzyludzkich.


Nie przyczyny kryzysu interesują autorkę, a to, jak wpływa on na poszczególne sfery życia. W tej pesymistycznej wizji jako pierwsi egzaminu nie zdają politycy – ważniejsze stają się partykularne interesy niż dobro ogółu. Rozpoczynają się intrygi, walki o stołki i manipulacje, w co szybko zostają wciągnięte media. Te ostatnie, zamiast prawdy zaczynają serwować fałszywe informacje, kreując rzeczywistość na potrzeby sprawujących władzę. Ryba psuje się od głowy, mówi przysłowie i potwierdzenie tego znajdujemy w tej powieści. Niestabilna sytuacja na szczycie powoduje wzrost niezadowolenia społecznego: wybuchają zamieszki, rośnie przestępczość, eskaluje agresja. Szybko zaczyna działać zasada silniejszego, a dotychczas przyjęte normy przestają obowiązywać.

28 września 2016

Klaśnięcie jednej dłoni - Richard Flanagan

Klaśnięcie jednej dłoni to moje pierwsze spotkanie z Richardem Flanaganem i najprawdopodobniej ostatnie. I raczej nikt mnie nie przekona, że zaczęłam nie od tej książki, co trzeba, żebym dała mu drugą szansę, że Ścieżki Północy są lepsze. Nawet jeśli są lepsze – to cały problem tkwi w tym, że nie kupuję absolutnie jego stylu.  


Richard Flanagan pisze bardzo kwieciście, nie szczędzi czytelnikowi wyszukanych metafor, wielokrotnie złożonych zdań. Niestety, jak dla mnie jest aż nadto rozpoetyzowany, bogactwo jego stylistycznych zabiegów przytłacza i zaczyna po jakimś czasie przeszkadzać w lekturze. Miałam silne poczucie przegadania, lania wody, silenia się wręcz na oryginalność, na czym – moim zdaniem – traciła zasadnicza treść. Język zdominował tę powieść, rozwlekł ją do zupełnie niepotrzebnych rozmiarów. Ta książka mogłaby być krótsza, mniej efektownie napisana, z nieco bardziej skondensowaną treścią. Czytałoby się to zdecydowanie lepiej. Oczywiście zdaję sobie sprawę, że jest to kwestia gustu i to, na co ja narzekam, dla innych będzie powodem do zachwytów. Niemniej jednak – zdecydowanie to nie moja bajka. Lubię, kiedy ktoś pisze z wyczuciem, kiedy potrafi nieco niekonwencjonalnie opisać rzeczywistość, ale nie lubię stylistycznej przesady.

6 czerwca 2016

Beatlesi - Lars Saabye Christensen

Do tej pory nic sobie nie robiłam z pochlebnych recenzji książek Larsa Saabye Christensena. Zignorowałam Odpływ i Półbrata, natomiast po najnowszą powieść Beatlesi sięgnęłam bez wahania i nie bardzo potrafię wytłumaczyć dlaczego. Przecież rzadko sięgam po tego typu literaturę, a jeśli już to tylko po sprawdzone nazwiska. Ale opis tej książki na tyle mnie zaintrygował, że nie potrafiłam sobie odmówić.


Beatlesi to historia czwórki przyjaciół z Oslo – Kima, Gunnara, Seba i Oli – zafascynowanych zespołem z Liverpoolu. Kiedy ich poznajemy, jest rok 1965, mają po czternaście lat. Cieszą się życiem, chuliganią, poznają smak pierwszych papierosów i piwa, przeżywają pierwsze miłosne zauroczenia. Przez kolejnych sześć lat obserwujemy ich dorastanie, dojrzewanie i stopniowe wkraczanie w dorosłe życie Towarzyszymy im, gdy poznają smak pierwszej porażki, rozczarowania, miłości, rozpaczy po stracie przyjaciela, czy strachu. Obserwujemy ich rozwój, kształtowanie się postaw i poglądów, a w tle wybrzmiewają największe hity Beatlesów.

23 lutego 2015

Mała zagłada - Anna Janko

Mało mnie jest w stanie ruszyć. Wstrząsnąć mną. Przerazić. A książkę Anny Janko Mała zagłada odreagowałam. Wracała w snach. I to nie były miłe obrazy.


Terenia Ferenc – ma dziewięć lat, kiedy widzi śmierć swoich rodziców. Ojciec dostaje strzał w klatkę piersiową. Matka – prosto w usta. Zabijają Niemcy, którzy 1 czerwca 1943 roku wchodzą do wsi Sochy na Zamojszczyźnie. Nie oszczędzają nikogo – ani dzieci, ani dorosłych, nawet kobiet w ciąży. Idą, palą, zabijają. Przeżyją tylko nieliczni. Wśród nich Terenia i jej młodsze rodzeństwo.