Odpowiednie dać rzeczy słowo, rzeczywistość
ująć w zgrabne zdanie, pisać pięknie o tym, co przeraża – że to potrafi, udowodniła
już Małgorzata Rejmer w reportażu Bukareszt.Kurz i krew. Kolejna jej książka tylko to potwierdza. Błoto słodsze niż miód. Głosy komunistycznej Albanii zachwyca, choć
jednocześnie podczas lektury włos się jeży na głowie.
Małgorzata Rejmer posiada umiejętność, która jej reportażom nadaje wyjątkowy charakter – tworzy bardzo
literackie teksty, bawi się słowem, formą, buduje metafory, zachowując przy tym
umiar. Jej styl jest literacki, ale nie kwiecisty. Nie dominuje najważniejszych
treści, a wręcz je podkreśla. Umiejętnie stawiając akcenty, nadaje tekstom
odpowiedni sens, wydobywa z nich odpowiednie tony. Uderza słowem w najczulsze
miejsca czytelnika. Pięknie opowiada straszne historie, nie gubiąc z zasięgu wzroku
faktów.


