Małgorzata Rejmer z godną
podziwu lekkością bawi się słowem i pisze tak, że trudno pohamować zazdrość.
Powiedzieć o niej, że ma lekkie pióro to za mało. Jej pióro jest imponująco
lekkie.
Lubię kiedy reportaż to nie
tylko suche fakty, ale również pięknie opowiedziana historia. Małgorzata Rejmer
swoim talentem literackim mi zaimponowała. Bukareszt.
Kurz i krew czytałam z dużą przyjemnością, smakując zgrabnie sformułowane
zdania, wyszukane metafory i zaskakujące zestawienia. Rosło moje polonistyczne
serce. Umieć pisać tak, że nawet najbardziej przerażająca opowieść zachwyca –
to niełatwe zadanie. Małgorzacie Rejmer wyszło to aż nadto dobrze, by nie
powiedzieć – doskonale.
