Tajemnicze morderstwo cinkciarza
i nierozwiązana sprawa sprzed lat. Choć poszlaki wskazywały, że zabił syn, nie
udowodniono mu winy. Trzydzieści lat od tego feralnego dnia śledztwo zostaje
ostatecznie umorzone. To prawdziwe wydarzenia, które rozegrały się w Sopocie w
połowie lat osiemdziesiątych. Sięga po nie Sylwia Chutnik i na ich kanwie tworzy
nową jakość. Jej książka Smutek cinkciarza,
choć bazuje na prawdziwych wydarzeniach, literaturą faktu nie jest. Autorka zmienia
miejsce akcji, przenosi je do Warszawy i tworzy postać Wiesława – chłopaka z Bielan,
bywalca dansingów, handlarza walutą, prywatnie
męża i ojca, który pragnie zabezpieczyć byt swojej rodziny. Króla życia, któremu któregoś dnia wyczerpuje
się limit szczęścia.
Sylwia Chutnik przenosi nas do
świata, którego już nie ma – do Warszawy lat osiemdziesiątych i siermiężnych czasów
PRL-u. Odtwarza klimat ówczesnego miasta, prowadzi nas jego ulicami, zabiera na
Bielany i w szemrane miejsca – wręcz idealne do robienia nielegalnych
interesów. Poznajemy nocne życie Warszawy, duszne knajpy, w których alkohol
leje się strumieniami, a miejscowe prostytutki polują na swoich klientów. A to
wszystko w rytmie dancingowych hitów z tamtych lat. To jest coś, co w tej
książce podobało mi się najbardziej. Autorka idealnie odtwarza nastrój tamtych
czasów i zabiera tych starszych czytelników w sentymentalną podróż do
przeszłości, tych młodszych – w nieznany, trochę magiczny, a trochę
przerażający świat.



