Z Chimamandą Ngozi Adichie spotkałam się po raz pierwszy dzięki
koleżance, która poleciła mi Połówkę
żółtego słońca. Potem był Fioletowy
hibiskus i To coś na Twojej szyi,
więc jak tylko ukazała się Amerykaana,
musiała być moja. I jest.
Amerykaana jest dobrze i lekko napisana, bez udziwnień,
kombinowania. Zwyczajnym, prostym językiem, któremu klimatu dodają wtrącenia w
języku igbo. Jej bohaterami są Ifemelu i Obinze, dwoje nastolatków, którzy
poznają się i zakochują w sobie jeszcze w liceum. Żyją tu i teraz – w Nigerii
rządzonej przez wojskową dyktaturę – lecz swoją przyszłość widzą poza granicami
kraju. Ifemelu udaje się wyjechać na studia do Ameryki. Tu zaczyna nowe życie –
pełne wrażeń, sukcesów, nowych przyjaciół, ale też nie pozbawione porażek i
rozczarowań. Obinze, który ma do niej dołączyć, nie otrzymuje wizy i
ostatecznie ląduje w Londynie, gdzie wiedzie życie nielegalnego imigranta. Nowa
sytuacja sprawia, że ich drogi się rozchodzą. Po kilku latach Ifemelu, autorka
poczytnego bloga, postanawia wrócić do Nigerii. W jej życiu znów pojawia się
Obinze – teraz dobrze sytuowany biznesmen z piękna żoną i dzieckiem.
