Ameryka lat pięćdziesiątych,
spokojne, miłe przedmieścia, zaprzyjaźnione dzieciaki razem spędzające
beztroskie dzieciństwo. Obrazek, który na początku serwuje nam dwunastoletni
David – narrator tej powieści – niemal ociera się o sielankę. Gorące słońce,
zimna woda, wartka rzeka i on łowiący w tej rzece raki. I jeszcze ona –
czternastoletnia Meg, rudowłosa, długonoga, fascynująca. W oczach Davida
zjawiskowa.
W tę sielankę bardzo szybko, choć
stopniowo, wdziera się mrok. Pojawienie się Meg i jej młodszej siostry Susan w
miasteczku burzy jego dotychczasowy spokój i wyzwala siły dotąd skrzętnie
skrywane. Dziewczęta, które straciły w wypadku oboje rodziców, trafiają pod
skrzydła Ruth Chandler, samotnie wychowującej trzech synów. Meg i Susan szybko
popadają w niełaskę kobiety, która stopniowo pogrąża się w szaleństwie,
nakręcając niepowstrzymaną i niekontrolowaną spiralę przemocy. Jej ofiarą staje
się przede wszystkim Meg.
