Pierwsze na polskim rynku
pojawiło się Małe życie i podzieliło
czytelników na dwie frakcje. Tych absolutnie za, zachwyconych książką Hanyi
Yanagihary, przeżywających losy Jude’a i odchorowujących je potem emocjonalnie.
I tych, którzy Małego życia nie mogli ścierpieć, twierdzili, że jest słabe,
wydumane, męczące, monotonne. Byłam w tej pierwszej frakcji – Małe życie mną pozamiatało,
przewalcowało, przeczołgało emocjonalnie, a jednak uznałam tę książkę za jedną
z lepszych w 2016 roku i do dziś zdania nie zmieniłam.
Mam wrażenie, że Ludzie na drzewach, debiutancka powieść
Yanagihary, która dopiero teraz ukazała się w Polsce, także podzieli
czytelników. I czytając różne opinie na jej temat, odnoszę wrażenie, że Ci,
którym nie odpowiadało Małe życie są
zachwyceni Ludźmi na drzewach. Ci,
którzy byli pod wrażeniem Małego życia,
mogą się natomiast tą książka poczuć rozczarowani.

