Lubię, kiedy autor ma jakieś
pojęcie o miejscu, w którym osadza akcję swojej książki. Zwłaszcza, jeśli to
miejsce jest nieco egzotyczne i nie każdemu udaje się tam dotrzeć. Oczywiście
można też przyjąć pseudonim, udawać kogoś, kim się nie jest i opisać miejsce,
którego się na oczy nie widziało, ale efekty osiąga się wtedy raczej mierne.
Mads Peder Nordbo miejsce, o którym pisze, dobrze zna, bo żyje tam od kilku lat
i dlatego jego książka ma coś, czego zabrakło kryminałowi pewnego pana, który
postanowił udawać Farerczyka, ale bez powodzenia. A tym czymś jest wiarygodność
i klimat.
Akcja książki Dziewczyna bez skóry rozgrywa się na
Grenlandii, w miasteczku Nuuk, odciętym od świata, w którym lokalna społeczność
wyznaje zasadę "brudy pierze się w swoim domu". W związku z tym
przymyka się oko na rzeczy niewygodne, zamiata się je pod dywan i udaje, że nie
istnieją. Na takie "brudy" przez przydapek trafia Matthew –
dziennikarz lokalnej gazety, który w Nuuk szuka ukojenia po osobistej tragedii.
Zaczyna się na nietypowym znalezisku, prawdopodobnie mumii wikińskiego
osadnika, a kończy na grubej aferze, w którą wplątani są miejscowi politycy,
ofiarami natomiast są wykorzystywane seksualnie nieletnie dziewczynki. Matthew,
przy wsparciu nietypowej postaci, jaką jest wytatuowana grenlandzka dziewczyna
Tupaarnaq, robi wszystko, co w jego mocy, by zamieszani w tę sprawę ponieśli
karę za swoje czyny.
