Otto był uparty i przywykły do narzucania swojej woli. Kiedy napotykał
sprzeciw, wpadał w złość, która mu szybko mijała. Zresztą na ogół stawiał na
swoim. I tak wyrósł na czułe i samolubne dziecko […] Dziecko rozpieszczone,
ale przede wszystkim kochane. Oprócz ogromnej porcji miłości, Otto Ulllmann otrzymał od swoich rodziców Pepiego i
Lisl także dobre wychowanie, wykształcenie i ogładę. Bo przede wszystkim rodzice
pragnęli by Otto był szczęśliwy.
Szczęście rodzinne skończyło się
jednak 12 marca 1938 roku. Naziści zajęli
Austrię […], nazywając to przyłączeniem. Wielu Austriaków się cieszyło. A
wielu austriackich Żydów szybko zrozumiało, że w tym kraju nie ma już dla nich
miejsca. Rozpoczęły się represje - Żydów stopniowo i konsekwentnie wykluczano z
życia, które dotychczas wiedli. Ratunkiem stała się ucieczka z kraju, lecz i
uciekać nie bardzo było gdzie. Pepi i Lisl z wielkim trudem załatwili wyjazd
Ottona do Szwecji, która miała się stać jego oazą w tych niepewnych czasach.
